۱۳۹۰ آبان ۲۶, پنجشنبه

مجتبی واحدی خطاب به اکبر گنجی: با گفتن یک سری "کلیشه های اخلاقی" مشکل حل نمیشود!


مجتبی واحدی در برنامه "دیدگاهها" پحش شده از رادیو فردا خطاب به اکبر گنجی در جواب به سوال زیر گفت:
  
- آقای واحدی، از دخالت معروف به بشردوستانه و حمله نظامی گذشته بحث دیگری هم در محافل ایرانیان خارج از کشور در هفته های گذشته شدت گرفت که عده ای از مخالفان حکومت ایران می گویند برای تقویت فعالیت های مخالفان جایز است که از غرب مثلا کمک مالی دریافت کرد. به نظر عده دیگر دریافت این گونه کمک ها به وابستگی و سرسپردگی می انجامد. نظر شما در این باره چیست و بحث آقای گنجی؟

- پاسخ: من نگفتم که به اخلاقیات نباید پایبند باشیم. من عرض کردم با تمرکز تنها بر اخلاقیات مشکل حل نمی شود. بله همه مان می گوییم که ایران نباید لیبی شود. اما عرض کردم قطعات پازل که کنار هم می گذارند با تاکید صرف بر اخلاقیات این نقشه از بین نمی رود. من هنوز هم آن حرف را می زنم و تاکید می کنم دنیا یک کاری دارد انجام می دهد. این که همه ما بنشینیم و یک سری کلیشه اخلاقی بگوییم که بسیاری اش هم خوب است... اگر انشاءالله یک روزی دنیا به آنجا برسد که برای همه مان مطلوب است. اما به تنهایی مشکل را حل نمی کند.

اما در مورد کمک دریافت کردن متاسفانه به دلیل عدم وجود یک زبان مشترک و یک نوع بدبینی هایی که در بین اپوزیسیون هم وجود دارد خیلی از اظهار نظر ها در مورد برداشت ها بد می شود. من نمی دانم چه کسانی درخواست کمک مالی کرده اند. به صورت به خصوص وقتی خود من صحبت کردم، وقتی خانم کلینتون صحبت کردند من گفتم کمک لازم نیست بکنید. شما بدهکارید به مردم ایران به خاطر حمایت های تلویحی یا علنی که از دولت ایران کردید.

بعد هم تنها چیزی که من آنجا مطرح کردم و هنوز هم به آن پایبندم این است که اگر دولت های دنیا معتقدند به این که باید کمک کنند بر اساس همان اخلاقیاتی که آقای گنجی می گویند،‌ براساس دفاع از دموکراسی و نه منافع خودشان،‌ همان چیزی که آقای کروبی پارسال خواستند. گفتند کمک کنند صدای ملت ایران به دنیا برسد. الان متاسفانه برای رساندن صدای ملت ایران به دنیا نه اینکه ما ضعیف تر شدیم اما عرض کردم همان بحث سیاست های رسانه ای که در دنیا وجود دارد خیلی کمک نمی کند. این کمک هم به نظر من قبیح نیست.

می توانیم دو جور برخورد کنیم. یکی این که بگوییم هر جور هر جور کمک اعم از شخصی و غیرشخصی محکوم است که خوب فردا مثلا اگر بنده بیایم در آمریکا زندگی کنم به هرحال یک نوع کمکی از آمریکا گرفته ام که اینجا بنشینم و از حقوق مردم ایران دفاع کنم. پس می شود نشست و در موردش بحث کرد که شاید بهترین کار این باشد که مرزی بین مذاکره و مصالحه و بحث کردن و دخالت مشخص شود.

دخالت موضع نظامی اش که از نظر من منتفی است. دخالت حتی سیاسی اش هم به آن معنا که اگر تصور شود کسانی بخواهند سیاست هایی را دیکته کنند به اپوزیسیون محکوم است. اما این که ما به پیشواز برویم و بگوییم که اگر یک گوشه ای از ایران مردم شلوغ کردند پس این طرح آمریکاست برای لیبیایی شدن، این یک مقدار به نظر من کم لطفی در مورد همه مردم است اگر واقعا در روند تضعیف دولت ایران بعضی از شهرها و قومیت ها و مناطق که حقوق شان بیش از دیگران ضایع شده یک فرصتی پیدا کردند و سر و صدا کردند ما از حالا خودمان آتو دست جمهوری اسلامی ندهیم که اپوزیسیون خودش هم معتقد است اینها نقشه خود آمریکاست. که یک گوشه ای شلوغ شود و بعد عده ای بروند درخواست کنند که نه خیر این طور نیست که اگر یک گوشه از ایران شلوغ شد آمریکا بخواهد دخالت کند. آمریکا بیخود می کند که دخالت می کند. مگر خود مردم ایران امکان ندارند که از هموطنان شان دفاع کنند.

مسائل اقتصادی دست به دست هم خواهد داد و دولت ضعیف می شود. در روند این ضعف اگر یک گوشه در ایران در مرکز ایران و یا تهران و یا هرکجا عده ای توانستند بیایند شلوغ کنند این را از حالا قضاوت نکنیم که این در راستای لیبیایی شدن ایران است. خیلی شفاف و روشن... بعضی از گروه ها از اشخاص خود بنده آقای گنجی و دوستان آمدیم اینجا و داریم صحبت می کنیم. داریم استفاده می کنیم در راستای حمایت از مردم ایران.

بنده و به خصوص آقای گنجی مشکلی در ایران نداشتند اگر می خواستند سکوت کنند. ایشان به خاطر این که از حقوق مردم ایران دفاع کردند زندان رفتند. امروز هم آمدند از فضای آزاد اینجا استفاده می کنند برای این که از مردم ایران دفاع می کنند. کمااینکه از مردم فلسطین هم دفاع می کنند. یعنی ایشان دفاعشان اخلاقی و انسانی است. اگر بیاییم یک حکم کلی بگذاریم که هر نوع کمک گرفتن را بحث در موردش نکنیم و حتی بگوییم کمک رسانه ای نکنند و پیام ما را  نرسانند خوب یکی هم ممکن است بگوید خود شما هم که آنجا نشستید کمک گرفتید.

در سه جمله بگویم. دخالت نظامی... محکوم. دخالت سیاسی به عنوان دیکته کردن سیاست به اپوزیسیون به طور کلی محکوم. اما این که از مجامع بین المللی و حتی دولت های خارجی و از رسانه هایشان کمک بگیریم برای رساندن صدای مردم ایران من این را قبیح نمی دانم.
تمام گفتگو از اینجا قابل شنیدن هست!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر